BYŁ SOBIE KRÓL

nieznany

Już gwiazdy lśnią, już dzieci śpią, sen zmorzył twą laleczkę,
Więc główkę złóż i oczka zmruż, opowiem Ci bajeczkę,
Więc główkę złóż i oczka zmruż, opowiem Ci bajeczkę,

Był sobie król, był sobie paź i była też królewna.
Żyli wśród róż, nie znali burz, rzecz najzupełniej pewna,
Żyli wśród róż, nie znali burz, rzecz najzupełniej pewna.

Kochał ją król, kochał ją paź, kochali ja we dwoje.
I ona też kochała ich, kochali się we troje,
I ona też kochała ich, kochali się we troje.

Lecz srogi los, okrutna śmierć w udziale im przypadła,
Króla zjadł pies, pazia zjadł kot, królewnę myszka zjadła,
Króla zjadł pies, pazia zjadł kot, królewnę myszka zjadła.

Lecz żeby Ci, nie było żal, dziecino ukochana.
Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana,
Z cukru był król, z piernika paź, królewna z marcepana.